Ελλάδα για τους εθελοντές ή εθελοντές για την Ελλάδα;
18/01/2025
Εθελοντισμός. Τι είναι ο εθελοντισμός; Είναι αργόσχολοι άνθρωποι που δεν έχουν με κάτι καλύτερο να ασχοληθούν- αβαρείδες όπως λένε και στα ποντιακά. Άτομα που παραμελούν δουλειές, οικογένειες και χρησιμοποιούν ως πρόσχημα τον εθελοντισμό για να κρύψουν την τεμπελιά τους; Ή μήπως άνθρωποι που τελικά προσφέρουν αληθινά;
Η αλήθεια είναι ότι στο σχολείο μάς μαθαίνανε πως ο εθελοντισμός λειτουργεί στηρικτικά στον κρατικό μηχανισμό, ο οποίος έχει να αντιμετωπίσει ένα πολυμέτωπο πεδίο καθημερινών αναγκών, που σε συνδυασμό με την ανοργάνωτη πολιτεία συνθέτουν ένα αριστουργηματικό σκηνικό χάους.
Σε αυτό ακριβώς το χάος οι εθελοντές προσπαθούν να βάλουν μια τάξη, κάτι που δεν κατάφερε ή δεν πρόφτασε να καταφέρει η πολιτεία, απλοί άνθρωποι επιχειρούν να το φέρουν εις πέρας. Ο καθένας στον τομέα που ασχολείται και με τον τρόπο που μπορεί. Και αν ρωτήσουμε όλους τους ανθρώπους, τι θα πρέπει να απασχολεί περισσότερο μια κοινωνία, πέρα από τις δράσεις για κοινωνική αναβάθμιση, ποια θα ήταν η απάντηση;
Ασφαλώς οι εθελοντικές ομάδες που προασπίζουν και προστατεύουν την ανθρώπινη ζωή. Οι εθελοντές που κάθε καλοκαίρι παλεύουν αφιλοκερδώς με τις φλόγες με σκοπό να σώσουν τις ζωές και τις περιουσίες των συνανθρώπων τους. Παρακαλώ μια βαθιά υπόκλιση σε όλους αυτούς τους ήρωες.
Πέρα όμως από τα περιστατικά που αφορούν τη μαζική διάσωση της ζωής, σπουδαίο είναι να ασχοληθεί κανείς και με τη διάσωση του ενός ανθρώπου. Αυτού που θα υποστεί καρδιακή ανακοπή και κανείς δεν θα γνωρίζει τι θα πρέπει να κάνει για να βοηθήσει. Καταμεσής της φωτιάς η επικινδυνότητα είναι τεράστια, όμως από ένστικτο όλοι πολλοί θα ξέρουν τι πρέπει να κάνουν-να σβήσουν τη φωτιά. Στην άλλη περίπτωση ένας τυχαίος περαστικός αν και δεν διατρέχει κανέναν απολύτως κίνδυνο, δεν μπορεί να βοηθήσει με κανέναν τρόπο στη διάσωση του θύματος. Εκτός και αν…
Εκτός και αν γνωρίζει πώς να σώζει μια ανθρώπινη ζωή. Με έλεγχο της κατάστασης του θύματος, κλήση στο 112, παροχή ΚΑΡΠΑ, χρήση αυτόματου απινιδωτή. Αυτός ο άνθρωπος είναι ένας κινούμενος σωτήρας που όπου και αν βρεθεί θα μπορεί να παρέχει βοήθεια σε όποιον έχει σοβαρή ανάγκη. Τι ικανοποίηση και τι λύτρωση να αισθάνεται για τη σωτηρία μιας ανθρώπινης ζωής αυτός ο τυχαίος περαστικός, αλλά και πόση υποχρέωση και αγάπη αισθάνεται το θύμα για τον σωτήρα του. Γέμισε αγάπη όλο το δωμάτιο που γράφω.
Ο άνθρωπος αυτός όμως από κάπου έμαθε τις δεξιότητες αυτές. Ασχολήθηκε, εκπαιδεύτηκε και πιστοποιήθηκε ως διασώστης από άτομα που πραγματοποιούν ακόμη πιο σπουδαίο έργο από αυτό τον άνθρωπο. Οι εκπαιδευτές αυτοί βάζουν ακόμη πιο ψηλά τον πήχη της προσφοράς, αφού συνεισφέρουν στη μαζική εκμάθηση των πολιτών, με σκοπό τη διασφάλιση της ανθρώπινης ζωής.
Το να αναφέρεσαι όμως σε ενήλικα άτομα, που άλλοι πιστεύουν και άλλοι όχι στο ότι ένας απλός πολίτης μπορεί να σώσει μια ζωή, καθιστά το έργο προσωρινό και ημιτελές. Δεν αλλάζεις ουσιαστικά την αντίληψη της κοινωνίας, αλλά αντίθετα η καχυποψία συνεχίζει να υφίσταται.
Και τότε τι πρέπει να γίνει για να αλλάξει όλη αυτή η κατάσταση; «Αρχή πολιτείας απάσης νέων τροφά» έλεγε ο Πυθαγόρας, δηλαδή θεμέλιο κάθε πολιτείας είναι η ανατροφή των νέων. Το να μάθεις σε ένα παιδί να αισθάνεται έτοιμο για κάθε πιθανό περιστατικό στο οποίο θα παραβρεθεί, γνωρίζοντας πρώτες βοήθειες, το καθιστά υπεύθυνο και θέτει γερά τα θεμέλια για μια μελλοντική κοινωνία ανθρώπων που θα ενδιαφέρονται για το καλό του συνανθρώπου τους, όχι απλώς σε θεωρητικό, αλλά και σε πρακτικό επίπεδο. Και ποιος ο καταλληλότερος χώρος για μια τέτοια μαζική εκπαίδευση νέων από το σχολείο;
Κάτι παρόμοιο σκέφτηκαν και οι άνθρωποι του ανθρωπιστικού οργανισμού Kids Save Lives- Τα παιδιά σώζουν ζωές. Άνθρωποι εμπνευσμένοι από την ελλιπή ανταπόκριση της πολιτείας σε ζητήματα πρώτων βοηθειών σε πραγματικά επείγοντα περιστατικά και συλλογιζόμενοι την ανάγκη επένδυσης αυτής της νέας κουλτούρας στις νέες γενιές, οι οποίες θα θωρακίσουν την ασφάλεια των πολιτών της επόμενης Ελλάδας.
Στόχος; Η εκπαίδευση όλων των ελληνόπουλων και δασκάλων και η θέσπιση στο εβδομαδιαίο πρόγραμμα διδασκαλίας ενός νέου μαθήματος «Πρώτες Βοήθειες», του μαθήματος που πραγματικά θα φανεί χρήσιμο μετά το πέρας των μαθητικών χρόνων. Έτσι, με αυτές τις εστιασμένες και συγκεκριμένες ενέργειες θα δημιουργηθεί μια αδιάκοπη ροή στην μεταλαμπάδευση των πρώτων βοηθειών, για όλες τις επόμενες γενιές, με αποτέλεσμα να θεωρείται δεδομένη η γνώση δεξιοτήτων για τη διάσωση μιας ζωής από όλα τα μέλη της κοινωνίας.
Όλα αυτά συντονίζονται από ανθρώπους της διπλανής πόρτας. Ανθρώπους που στο ήδη βεβαρυμμένο πρόγραμμά τους προσθέτουν και άλλες ευθύνες και υποχρεώσεις. Είπαμε, οι εθελοντές είναι οι αφανείς ήρωες της κοινωνίας. Δεν παραμελούν ούτε τις οικογένειές τους, ούτε τις εργασίες τους. Απλώς αφουγκράζονται την ανάγκη για αλλαγή. Αλλαγή νοοτροπίας, σκέψης και αντίληψης. Και από το να εντοπίζουν τα προβλήματα και να συμφωνούν στο ότι υπάρχουν, αναλαμβάνουν να γίνουν μέρος αυτής της αλλαγής, βοηθώντας όπως και όσο μπορούν στο να επιτευχθεί.
Οι εθελοντές αποτελούν το στήριγμα του κρατικού μηχανισμού, ο οποίος σε πολλά ζητήματα δρα ετεροχρονισμένα και πολλές φορές ακόμα και σε δεύτερο χρόνο, ασθμαίνοντας. Άραγε τι μπορεί να κάνει η πολιτεία για να ξεπληρώσει όλη αυτή την πολύτιμη βοήθεια που της παρέχεται; Βεβαίως και είναι αδύνατον να ξεπληρωθεί η συνεισφορά αυτή- κατά τρόπο ανάλογο με το αδύνατον της ανταπόδοσης του διασωθέντα στον σωτήρα του.
Μια καλή ιδέα θα ήταν να τιμηθεί ο εθελοντής με την ανέγερση ενός μνημείου. Όχι βέβαια με την ισχύ και αίγλη του «Αγνώστου Στρατιώτη», αλλά, να, για να μπορεί ο «άγνωστος εθελοντής» να το επικαλείται κάθε φορά που κάποιος θα τον κατηγορήσει ως αργόσχολο και τεμπέλη.
Ποιον; Αυτόν που αν γράφαμε κινηματογραφικό σενάριο θα θέταμε ως διασώστη και τον επικριτή του ως θύμα. Και φυσικά για happy end θα θέλαμε τον επικριτή να συνδράμει και αυτός τελικά, στην προσπάθεια για αλλαγή. Ας κοιτάξουμε όλοι το σενάριο αυτό να αποτελέσει μια πραγματικότητα για μια νέα εποχή με άτομα που διέπονται με ανθρωπιστικές αξίες, μια νέα κοινωνία ανθρώπων που θα ενδιαφέρονται για τον συνάνθρωπό του, μια νέα Ελλάδα μακριά από τις σημερινές κοινωνικές της παθογένειες.
Τη νέα αυτή χρονιά προσπάθησε κι εσύ να δεις με διαφορετική ματιά την προσφορά και τον εθελοντισμό, συμμετέχοντας ενεργά σε οργανισμούς που παλεύουν για μια νέα πραγματικότητα. Γίνε κι εσύ μέρος αυτής της μεγάλης αλλαγής!
Συγγραφή: Λάζαρος Λαζαρίδης, μαθητής του KIDS SAVE LIVES
Σχετικά άρθρα
Ο Όμιλος ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗ στηρίζει το KIDS SAVE LIVES
